گزینه ها
خانه
بیوگرافی
یادداشت ها
دیدگاه ها
رویدادها
آرشیو برنامه های رادیوئی
مصاحبه وسخنرانی ها
حقوق بشر/Human Rights
آلبوم عکس
سامانه های سیاسی و خبری
جستجوی پیشرفته
پیوندها

Mrs Victoria Azad is a renowned politician who the past 40 years has worked in opposition against the Islamic Republic of Iran. She is known as a political analyst, writer and debater. Mrs Victoria Azad has initiated and started several important oppositional associations and is one of the founders of Iran Yaran. Mrs Victoria Azad is especially known for her strong connections to the opposition within the country. She has written numerous important articles and is one of the key figures within the Iranian opposition who is frequently interviewed on matters with regard to the current political situation in Iran In 2002 she was nominated for the Swedish Parliament and held a fourth place in the election. She holds a MA in Nursing and leadership and has worked as University Adjunct as well as held several Managerial position within her field of work.
برنامه های تلویزیونی

شبکه ایرانیاران

روی لوگو کلیک کنید

 اولین برنامه ایرانیاران در تلویزیون کانال یک با اجرای ویکتوریا آزاد موسس و رایزن این شبکه با موضوع معرفی شبکه ایرانیاران و استراتژی این شبکه در رسیدن به هدفِ اتحاد در اپوزیسیونِ مخالف با رژیم جمهوری اسلامی اجرا شد.

برای دیدن این برنامه به کانال یوتیوب #شبکه_ایرانیاران رجوع کنید👇
https://youtu.be/QeSoO6CBKm0
این برنامه را در کانال یک نیز میتوانید ملاحظه کنید
https://youtu.be/epM3n11SMqw
#ژنو_اپوزیسیون
#اتحاد_میلیونی
#شبکه_ایرانیاران
#کانال_یک
@iranyarannetwork1398
 
نامه سرگشاده آیت الله بروجردی به شورای حقوق بشر چاپ پست الكترونيكي
سازمان ملل متحد
متن انگلیسی  در پایان این نامه آمده است.
خبرگزاری هرانا - این درخواستنامه، در تاریخ 23 سپتامبر 2010 در مقر شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو قرائت گردید و همچنین در اختیار خانم ناوی پیلای، کمیسرعالی، آقای سیهاساک فونکیتکیو، رئیس شورا و نمایندگان کشورهای عضو آن نهاد قرار داده شد.
متن این نامه به قرار زیر است:

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد،

ریاست محترم ، اعضای گرامی ،

سلام مرا از اسارتگاه ظالمانه و مشقت بار جمهوري اسلامي ايران بپذيريد،

همانطور که استحضار دارید، در طول تاریخ، تداخل دین در حکومت محیط را برای رشد اختلافات مذهبی، افراط گرائی، ظهور حکومت های استبدادی و ارتکاب خیانتها و جنایات گسترده تحت لوای دین، مستعد نموده است. وضع قوانین ناعادلانه علیه اقلیتهای قومی و مذهبی، تبعیض جنسیتی و همچنین اعمال مجازات های غیر انسانی از قبیل اعدام، سنگسار، شلاق و زندان، همگی از نتایج دخالت دادن دین در حکومت می باشد.



رژیم حاکم بر ایران که یک نمونه بارز از حکومت های دینی می باشد، هیچ اعتقادی به حق آزادی قلم، بیان و اندیشه ندارد. در چنين فضائي، اقلیتهای مذهبی که شامل سنی ها، مسیحیان، زرتشتیان، بهائیان، یهودیان و.... می شوند، همچنین دراویش و حتی شیعیانی که به قرائتی متفاوت از اسلام اعتقاد دارند، تحت آزار و فشار قرار می گیرند. آنها با کوچکترین اعتراض و انتقادی بازداشت و با اتهامات واهی در دادگاه های غیرقانونی بدون داشتن وکیل محاکمه و به مجازات های سنگین و حتی اعدام محکوم می شوند.

نقض مفاد منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد و بی اعتنائی به قوانین بین المللی توسط رژیم ولایت فقیه، از ابتدای تاسیس آن در سال 1357 پدیدار شد و همواره بر شدت سركوب و شكنجه دگراندیشان افزوده گردید. تا جائی که وقايع پس از انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ماه 1388، هرگونه تردیدی را نسبت به ماهیت دیکتاتوری آن از بین برد. امروزه تمامی خانواده های ایرانی، داغدار یا آسیب دیده هستند و بسياري از آنها تحت تاثير سیستم تفتيش عقايد و خفقان موجود، به ناچار باورداشت های خود را پنهان کرده و یا مجبور به ترک وطن شده اند. اکنون در سراسر جهان، حکومت مدعی اسلام سیاسی در ایران، مبین بی عدالتی ها و اقدامات خشونت بار است.

علاوه بر اینها، رژیم مستبد ایران با دامن زدن به اختلاف ها و جنگ ها در ممالك دیگر و ماجراجوئی های تسلیحاتی و هسته ای، صلح و امنیت جهانی را به مخاطره انداخته، به طوری که در حال حاضر منطقه سوق الجیشی خاور میانه روی بمب ساعتی قرار گرفته است.

جامعه جهانی یک مجموعه به هم پیوسته است و حل بحران های فرا منطقه ای و برقراري دمکراسی و صلح در سراسر دنیا، بدون تشریک مساعی همگان مقدور نخواهد بود. لذا انتظار می رود سریعا کمیته ای از حقوقدانان و کارشناسان بین المللی تشکیل شود که با استناد به شواهد و مدارک واقعی از آنچه در ایران و خاورمیانه می گذرد، نتایج سوء ناشی از حاکمیت دینی را بررسی نموده و راهکارهای عملی جهت صدور قطعنامه ای در سازمان ملل متحد، با موضوع جدائی دین از حکومت را پیگیری نمایند.



همچنین اقدامی همه جانبه جهت تحت فشار قرار دادن حکومت سرکوبگر ایران برای پذیرش رفراندومی آزاد زیر نظر ناظران بین المللی به عمل آید، تا مردم ستمدیده این سرزمین بتوانند حاکم بر سرنوشت خویش شوند.

به اميد همبستگی جهانی برای رهائي از بحران های جاری

و با آرزوی برقراری صلح و آزادی در سراسر دنیا

سید حسین کاظمینی بروجردی، زندان اوین



Tehran, 27th September 2010— In an appeal addressed to the President and Members of the UN Human Rights Council, the dissident Iranian cleric Ayatollah Hossein Kazemeyni Boroujerdi has called on the United Nations and its relevant organs “to investigate the abuses taking place in Iran and the Middle East as a consequence of intervention of religion into politics thus paving the way for the passage of a resolution supporting the separation of state from religion.”
In the appeal which was read at the headquarters of the United Nations Human Rights Council in Geneva on the 23rd September, by the Iranian journalist Nazenin Ansari, Mr. Boroujerdi called on the international community “to ensure that the regime in Tehran accepts a free and fair referendum carried out under the supervision of international monitors so that the people of Iran can once again become masters of their own destiny.” 
A summary of Mr. Boroujerdi’s activities prior to his arrest in 2006 and torturous conditions under which he has been held in the notorious Evin prison preceded the address.  A copy of the appeal has been sent to Ms Navanethem Pillay, UN High Commissioner for Human Rights.

Boroujerdi's Open Letter to the UN Human Rights Council
Your Excellencies, President and Members of the UN Human Rights Council,
Please accept my greetings to you all from inside the torturous and inhuman prison of the Islamic Republic of Iran.
As you are well aware, throughout history the interference of religion in state matters has been instrumental in promoting ideological and religious conflicts, the rise of totalitarian regimes as well as injustice and inhumane punishments.  The execution of unfair laws against all ethnic and religious minorities, gender discrimination against women and also the carrying out of inhumane acts of punishments such as flogging, torture, and unacceptable forms of execution such as stoning and the like are consequences of the interference of religion into state affairs.
The unpopular regime in Iran which is a clear example of a theocracy has no respect or belief in freedom of thought, expression or belief. In such an atmosphere, religious minorities – Zoroastrians, Sunnis, Christians, Jews and Baha’is in addition to Sufis and Dervishes including the majority of Shiites believers who are opposed to the ‘Doctrine of Velayate Faghih’ (Rule of the Jurisprudent) are constantly harassed and repressed. With the slightest of objections or expressions of criticism, these people are immediately arrested on trumped up charges and tried without due representation before courts that have no legitimacy and make mockery of justice.
Since its inception in 1979, the Islamic regime has consistently violated every provision contained in the United Nation’s Universal Declaration of Human Rights and international law – a phenomenon whose extent and intensity has increased year after year. The bogus scenario that manifested itself in the aftermath of last years’ presidential elections removed any vestige of doubt concerning the very nature of this dictatorship. Today every Iranian household bears the scars of these inhumane acts of injustice. Many amongst them have been forced to either hide their views and opinions or seek refuge away from their homeland. Today, throughout the world, the regime in Iran which purports to represent ‘Political Islam’ in the world has become the role model for injustice and violence.
The arbitrary and crude behavior of Iran’s religious dictators has promoted confrontations and conflicts in other lands while jeopardizing regional and international peace and security as a consequence of its irresponsible and dangerous policies in areas such as nuclear and arms proliferation to the extent that it has placed the entire Middle East region on a time bomb.
The international community is closely knit and interconnected. As such international and regional peace and security is incumbent on the responsible cooperation that must exist between all its members. For this reason, it is only natural that the United Nations and its relevant organs to form a committee of international lawyers and experts to investigate the abuses taking place in Iran and the Middle East as a consequence of intervention of religion into politics thus paving the way for the passage of a resolution supporting the separation of state from religion.
At the same time, the international community should also do its utmost to ensure that the regime in Tehran accepts a free and fair referendum carried out under the supervision of international monitors so that the people of Iran can once again become masters of their own destiny.
Hoping for a global solidarity for the resolution of the current crisis and with my very best wishes for peace and freedom around the world,

Seyyed Hossein Kazemeini Boroujerdi, Evin Prison
 
< قبل   بعد >
 
2007 Victoria Azad