گزینه ها
خانه
بیوگرافی
یادداشت ها
دیدگاه ها
رویدادها
آرشیو برنامه های رادیوئی
مصاحبه وسخنرانی ها
حقوق بشر/Human Rights
آلبوم عکس
سامانه های سیاسی و خبری
جستجوی پیشرفته
پیوندها

Mrs Victoria Azad is a renowned politician who the past 40 years has worked in opposition against the Islamic Republic of Iran. She is known as a political analyst, writer and debater. Mrs Victoria Azad has initiated and started several important oppositional associations and is one of the founders of Iran Yaran. Mrs Victoria Azad is especially known for her strong connections to the opposition within the country. She has written numerous important articles and is one of the key figures within the Iranian opposition who is frequently interviewed on matters with regard to the current political situation in Iran In 2002 she was nominated for the Swedish Parliament and held a fourth place in the election. She holds a MA in Nursing and leadership and has worked as University Adjunct as well as held several Managerial position within her field of work.
برنامه های تلویزیونی

شبکه ایرانیاران

روی لوگو کلیک کنید

 اولین برنامه ایرانیاران در تلویزیون کانال یک با اجرای ویکتوریا آزاد موسس و رایزن این شبکه با موضوع معرفی شبکه ایرانیاران و استراتژی این شبکه در رسیدن به هدفِ اتحاد در اپوزیسیونِ مخالف با رژیم جمهوری اسلامی اجرا شد.

برای دیدن این برنامه به کانال یوتیوب #شبکه_ایرانیاران رجوع کنید👇
https://youtu.be/QeSoO6CBKm0
این برنامه را در کانال یک نیز میتوانید ملاحظه کنید
https://youtu.be/epM3n11SMqw
#ژنو_اپوزیسیون
#اتحاد_میلیونی
#شبکه_ایرانیاران
#کانال_یک
@iranyarannetwork1398
کتاب اول دبستان

 
برگردان فارسی نامۀ سرگشاده شاهزاده رضا پهلوی چاپ پست الكترونيكي
 به دبیر کل سازمان ملل متحد
شنبه 12 دی 1388
جناب آقای بانکی مون:
ادامۀ تعدیات آشکار و گستردۀ رژیم جمهوری اسلامی به حقوق و آزادی های هموطنانم بر وخامت اوضاع ایران چنان افزوده که اتخاذ گام های بی درنگ و مناسب از سوی جنابعالی را برای پایان بخشیدن به چنین تعدیاتی امری ضروری ساخته است.
 

        کارنامۀ شرم آور دولت جمهوری اسلامی در نقض مستمر موازین و اصول مسلم اعلامِیه جهانی حقوق بشر و دیگر میثاق های بین المللی در بارۀ این حقوق، که ایران از دیرباز به آن ها پیوسته است، نیازی به یادآوری ندارد. در واقع، از آغاز تسلط دولت جمهوری اسلامی بر ایران، سازمان ها و نهادهای گوناگون بین المللی، از جمله کمیسون حقوق بشر سازمان ملل متحد، سازمان عفو بین الملل، دیدبان حقوق بشر، و فدراسیون بین المللی حقوق بشر، به کرات این دولت را متهم به نقض موازین حقوق بشر کرده و مورد سرزنش قرار داده اند.

        پس از پایان انتخابات مخدوش ریاست جمهور و آغاز موج اعتراضات عمومی به دخالت های گسترده ه و غیرقانونی دولت در آن، رهبران رژیم با توسل به خشونت های خون بار کوشیده اند تا مردم ایران را از حق اجتماع و اعتراض به رفتار و اعمال غیرقانونی دولت و نیز طلب خواست های انباشته و برنیاورده شدۀ خود بازدارند. من کاملا به ابراز نگرانی و واکنش نکوهش بار و بی درنگ جنابعالی، در تابستان گذشته، به رفتار غیرقانونی دولت جمهوری اسلامی، به ویژه در «سرکوبی خشونت بار مردم ایران»، آگاهم و به نوبۀ خود سپاسگزار.

        رهبران و تصمیم گیران رژیم، باری دیگر، به دعوت شما از آنان برای «احترام به آزادی ها و حقوق شهروندان ایران، به ویژه به حق تجمع و آزادی بیان و مبادلۀ آزادانۀ آراء» پاسخ منفی داده اند. واقعیت آن است که در روزها و هفته های اخیر، عوامل سرکوب و مأموران انتظامی و امنیتی و گروه های ضربتی شبه دولتی رژیم بر شدّت رفتار و اعمال خشونت آمیز خویش افزوده و از انواع سلاح های سرد وگرم، برای تهدید و ارعاب و متفرق ساختن تظاهرکنندگان بهره جسته اند و به این هدف از کشتن مردمان بی گناه و بی دفاع نیز ابا نکرده اند.

        حتّی بر پایۀ گزارش های رسمی و دولتی نیز شمار مجروحان و کشته شدگان و زندانیان این رویدادهای خونین تا تاریخ نوشتن این نامه از دو هزار تجاوز کرده است. بر اساس همین گزارش ها بسیاری از کسانی که به زندان های انفرادی فرستاده شده اند قربانی وحشی ترین آزارها و شکنجه ها بوده اند. مقامات دولتی حتی از تسلیم پیکر بی جان بسیاری از کشته شدگان، چه در معابر عمومی و چه در زندان ها، به خویشانشان ابا کرده و گاه مانع از برگزاری مراسم ترحیم و تدفین قربانیان شده اند.      

        هولناک تر از همه این که، بر اساس سخنان و بیانیه های تهدید آمیز بسیاری از سخنگویان و مقامات رسمی حکومتی، دولت جمهوری اسلامی در آستانۀ اعدام شماری از زندانیان رویدادهای اخیر و آماده برای دستگیری و محاکمۀ شمار دیگری است که متهم به رهبری یا شرکت در تظاهرات و یا اعلام پشتیبانی از خواست های مشروع هموطنانشان شده اند.  تردید نمی توان کرد که در چنین محاکمه هائی اثری از احترام به هیچ یک از موازین آثین های دادرسی عادلانه به چشم نخواهد خورد و متهمان پیش از حضور در دادگاه نیز متحمل انواع فشارها و شکنجه های روحی و جسمی خواهند شد.

        

جناب آقای دبیر کل:

با توجه به واقعیاتی که برشمرده ام، ضرورت و فوریت اقداماتی که باید برای پایان بخشیدن به تجاوز گسترده و مستمر دولت جمهوری اسلامی به موازین حقوق بشر در ایران صورت می گیرد بی نیاز از تأکید است زیرا دامنۀ این تجاوز خشونت بار و روزافزون به ابتدائی ترین حقوق میلیون ها تن از مردم ایران به ابعادی فاجعه بار رسیده. ادامۀ چنین اوضاعی در ایران به حق باید تهدیدی جدی و بالقوه نسبت به صلح و امنیت منطقه و در نهایت امر جامعۀ بین المللی شمرده شود. جامعۀ بین المللی، و بالطبع سازمان ملل متحد، این تهدید را به ویژه از آن رو باید نگران کننده تلقی کند که با بحران پرمخاطرۀ دیگری همزمان شده است؛ بحران ناشی از پافشاری جمهوری اسلامی بر ادامۀ تلاش برای دسترسی به تکنولوژی، و در نهایت امر، سلاح های هسته ای در بی اعتنائی کامل به تعهدات بین المللی ایران و در خودداری از اجرای قطعنامه های مکرر شورای امنیت سازمان ملل متحد.    

        برپایۀ احساس نگرانی و مسئولیتی عمیق است که به خود اجازه می دهم به حضرتعالی پیشنهاد کنم با بهره جوئی از اختیارات فوق العاده و منحصر به فرد خود به عنوان عالی ترین مقام اجرائی سازمان ملل متحد به پایان بخشیدن به روند خطرناک رویدادهای اسف بار کنونی در ایران یاری رسانید. اتخاذ تصمیمات زیر، به نظر من، می توانند در رسیدن به این هدف مؤثر واقع شوند:   

•    فراخواندن جمهوری اسلامی ایران به آزادکردن بی درنگ همۀ کسانی که تنها به اتهام شرکت در تظاهرات و تجمعات و راه پیمائی های مسالمت آمیز اخیر و یا پشتیبانی از آن ها دستگیر و زندانی شده اند. تا زمان اجرای این پیشنهاد، رهبران جمهوری اسلامی ایران باید حق همۀ زندانیان را به برخورداری از همۀ امکانات قانونی برای رد اتهام و دفاع از خویش و نیز حق مسلم آنان را به دیدار با نزدیکانشان تأمین کنند؛

•    تعیین و اعزام نمایندۀ شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد به ایران به منظور بررسی کامل ماهیت، مشخصات و ابعاد موارد نقض حقوق بشر، به ویژه از سوی مراجع قضائی، مأموران امنیتی و انتظامی، اعضای سپاه پاسداران و گروه های ضربتی و شبه دولتی جمهوری اسلامی؛

•    تشویق دولت های عضو سازمان ملل متحد، به ویژه اعضائی که از دیرباز متعهد به تأمین و اجرای اصول حقوق بشر بوده اند، به فراخواندن سفرای خویش از ایران به نشان حمایت این دولت ها از آزادی ها و حقوق مردم ایران و در عین حال برای تأکید بر نگرانی و اعتراض عمیقشان به نقض گسترده و آشکار این حقوق از سوی دولت جمهوری اسلامی ایران.
من، همراه با همۀ هموطنان ستم دیده ام و همۀ مردم آزاد و آزادی خواه جهان، سپاسگزار خواهم بود اگر جنابعالی به ضرورت اقدامات بی درنگ برای پیشگیری از حدوث بحرانی فاجعه آمیز انسانی در ایران توجهی درخور مبذول دارید.

  با شایسته ترین احترام،
 رضا پهلوی


31 دسامبر 2009
 
< قبل   بعد >
 
2007 Victoria Azad