سازمان مجاهدین خلق: نیرویی با تاریخچهای پرهزینه، و آینده ای غیرشفاف

✍️ به قلم: ویکتوریا آزاد
دوشنبه - ۱۲ خرداد ۲۵۸۴ کوروشی (۱۴۰۴شمسی)
🔹 در بحبوحهٔ نبرد ملت ایران با جمهوری اسلامی، نام سازمان مجاهدین خلق همچنان میان بخشی از فعالان سیاسی و مردم محل بحث است. سازمانی که شصت سال سابقهٔ مبارزه دارد، اما با سؤالات و انتقادات بسیاری روبهروست.
آیا این نیروی قدیمی، میتواند در آینده ایران، نقشآفرین و اعتمادساز باشد؟
📌 این تحلیل، بر پایه انصاف و مسئولیتپذیری تنظیم شده است؛ با تأکید بر این اصل که دشمن اصلی ملت ایران، جمهوری اسلامیست. اما شفافسازی مناسبات نیروهای اپوزیسیون نیز، بخشی از مبارزه برای آزادی و فرآیند دموکراسی است.
🔻 ۱. «نشستهای دیگ»: نماد سرکوب روانی در پوشش تطهیر ایدئولوژیک
نشستهای موسوم به «دیگ» که با حضور مستقیم مسعود رجوی در قرارگاه اشرف برگزار میشدند، یکی از تاریکترین جلوههای مناسبات درونتشکیلاتی سازمان بهشمار میروند. در این جلسات، اعضا مقابل صدهها نفر، اعترافاتی تحقیرآمیز و بعضاً شخصی بیان میکردند، در ویدیو ضمیمه فرد مجاهد اعتراف میکند که:
🔸 «وقتی خواهر مریم را میبینم، حالتی به من دست میدهد…» مسعود میگوید استغفرالله….
گفتگوی زنده وحید بهشتی و ویکتوریا آزاد در صفحه یوتیوب «دُرّ تی وی»
جمعه ۹ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۸،۵ شب به وقت ایران
موضوع گفتگو : چرایی، چگونگی و اهمیت تاسیس «جبهه احیای قانون و حاکمیت ملی ایران» و راهکارهای عملی برای نجات ایران
🔹 اینستاگرام👇
https://www.instagram.com/p/DKPB_R9iMrN/?igsh=cGMzdXVubG5jczAz
🔹 توییتر👇
https://x.com/vahid_beheshti/status/1928044740152381766?s=46&t=auKQyaXoKCMkBcgLlMbZ4Q
از خاطره قانون تا احیای آن

نویسنده؛ ویکتوریا آزاد موسس شبکه ایرانیاران
سه شنبه - ۶ خرداد ۲۵۸۴ (۱۴۰۴ )
چرا ایران به جبههای برای احیای قانون و حاکمیت ملی نیاز دارد؟
🔹مقدمه: قانون، آن نام فراموششده
در حافظه تاریخی ایران، «قانون» تنها یک واژه حقوقی نیست؛ نماد دورانهایی است که مردم، هرچند برای لحظهای کوتاه، توانستند قدرت را مهار کنند و چشمانداز آیندهای آزاد را ببینند. از نهضت مشروطه تا ملیشدن صنعت نفت، قانون همواره زبان مشترک امید، اراده عمومی و خواست رهایی بوده است.
اما در نظام جمهوری اسلامی، قانون به ابزار سرکوب و تبعیض تبدیل شد. اصول اساسی آن، توسط ولیفقیه و دستگاههای موازی امنیتی و مذهبی بلعیده شد. حاکمیت ملی به حاکمیت ولایت تنزل یافت و قانون به فقه حکومتی فروکاسته شد.
اکنون در آستانه فروپاشی تمامعیار سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و محیطزیستی، بازگشت به قانون دیگر فقط یک خواسته نیست؛ ضرورتی برای بقا و احیای ایران است.
چرا در ایران نباید قیام را محله محور کرد؟

ویکتوریا آزاد
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۴
در قیام زن زندگی آزادی سال ۱۴۰۱ گفتند قیام «محله محور» باشد نتیجه آن شد که در هر محله ای ۲۰۰ نفر آمدند کف خیابان و اکثریت بزرگی خاموش بودند. نتیجتا در بسیاری از شهرهای مختلف ایران، مردم شجاع و دلاور قیام کردند اما با جمعیت کم. سپاه فاسد پاسداران هم از فرصت استفاده کرد و همه را سرکوب خونین کرد و هزاران هزار نفر را یا کشت یا کور کرد یا زندان و اعدام کرد. پس این قیام های پراکنده محله ور و کم جمعیت شانس حکومت را برای سرکوب و مانور قدرت بیشتر کرد، نیروی رژیم چربید و اوضاع را تحت کنترل خود درآورد.
هم اکنون هم باز عده ای رهنمود قیام محله ور میده اند که برای مثال تمام مناطق در تهران خود را سازماندهی کنند و قیام های محله ور و نقطه ای راه بیاندازند ، نتیجه این میشود که باز مردم به واحدهای کوچک و پراکنده در محلات مختلف (اتمیزه) تقسیم میشوند و باز سرکوب میشوند.
صفحه3 از14




